एक क्लासिक इटालियन भेडाको दूध पनीर
त्यहाँ इटालीको पेक्कोनोको रूपमा भेडा भेडाको दूध पनीर दुई प्रमुख प्रकार छन्। युवा पेक्कोनो एक हल्का, थोपा पोल्टिस पनीर हो जुन फर्मर र तेज हुन्छ उमेरको समयमा। युवा पेक्लोनो पिटाइको लागि उपयुक्त छैन, र यद्यपि यसलाई एक संघटकको रूपमा प्रयोग गर्न सकिन्छ, यो चीजको पनीर वा खानाको अन्तमा, सम्भवतः निर्दोष नाश संग। यस प्रकारका पेसीरोइन को अधिकांश या तो सरदगना, या तुस्सिनी द्वीप मा बनाएको छ, जो कि '50 र 60' मा मुख्यभूमि मा आए सार्सार्ड गोठालाहरु द्वारा, पेकोरिनो सरडो या पेकोरोइन टोस्कानो को रूप मा लेबल गरिन्छ ।
Aged Pecorino Romano
त्यसपछि त्यहाँ पेकोरोनो रोमोानोको उमेर छ, जो नरम र भित्ता हुन्छ; यो एक उत्कृष्ट चिसो पनीर हो, र राम्रो तरिकाले एक अवयव को रूप मा काम गर्दछ किनकी यो पकाएको जब स्ट्रिंग मा पिघल गर्दैन। यसको मिलन प्रतिबन्धमा, यो पनीर काली वा फलको साथमा राम्रो तरिकाले पनि राम्रो हुन्छ, विशेष गरी आँसुहरू, जब कुचल रोटी र एक गिलासको रातो टुक्रा टुक्रा राम्रो नाक हुन्छ।
पेकोरिनो रोमोानोलाई रोम वरिपरिका लागि बनाइने हुन सक्दछ, यसको उत्पादन क्षेत्र निकै व्यापक छ, दक्षिण दक्षिणी टस्कनी र सर्र्डगनासम्म फैलिएको छ, जहाँ कन्सोजियो प्रति ला टुट्टेल डेल फारामियोगो पेकेरोनो रोमोानो, जसले संगठन पेकेरोनो रोमोानोको उत्पादनको निरीक्षण गर्दछ, यसको कार्यालयहरू छन्।
रोमन पनीरको उत्पादनको निरीक्षण गर्ने संगठन किन सरदगनामा यसको कार्यालय छ?
यो कसरी बनाइएको छ
सुरू गर्न रोमनले रोम, शहर, तर रोमीहरूलाई उल्लेख गर्दैन, जसले 2000 बर्ष पहिले यो पनीर बनाएको थियो।
लुइसियो ममोटो क्लोमला, जसले सबैभन्दा महत्वपूर्ण रोमन कृषि उपचारका कारण डे री रस्तिकाले लेखे, "दूध सामान्यतया भेडा वा बच्चाको रेडनेटसँग गाँसिएको छ, यद्यपि कसैले जंगली थिस्टल फूलहरू, काटामामा वा अन्डाको सागर प्रयोग गर्न सक्दछ। दूध बाल्टी , जब यो भरिएको छ, गर्म राखिएको हुनुपर्छ, यद्यपि यो आगो द्वारा सेट हुँदैन, जस्तै केहि हुनेछ र न त यो बाट धेरै दूर सेट गर्नु पर्छ, र चाँडै फारम को रूपमा तिनीहरू टोकरीमा पठाइनेछ वा ढोकाहरू: वास्तवमा, यो आवश्यक छ कि पाङ्ग्रा रमाइलो हुन र तुरुन्त ठोस कुराबाट अलग गरियो।
यो कारण यो हो कि किसानहरु को एक समय मा एक ड्रॉप दूर गर्न को लागि पर्ची को इंतजार नहीं गर्छन, तर जल्द देखि जल्द पनीर मा एक वजन डाल, यस प्रकार को छीरों को बाहिर ड्राइभिङ्ग। जब पनीर टोकरी वा ढालबाट हटाइयो भने, यो ठुला अँध्यारो ठाउँमा राखिएको हुनुपर्छ, यसलाई खाली गर्नु पर्छ, खाली सफा बोर्डहरूमा, यसको अम्लीय तरल निकाल्न नुनले ढाकेको छ। "
यद्यपि आधुनिक पनीर निर्माताहरूले चिमनीको सट्टा बिटरहरू प्रयोग गर्छन् र टोकरीहरूको तुलनामा क्यालिब्रेटेड ढालहरू प्रयोग गर्छन्, आधारभूत प्रक्रिया अपरिवर्तित छ; जबरजस्ती 45 देखि 48 डिग्री (113 देखि 118 फिट) सम्म घटेको हुन्छ, त्यसपछि मोल्ड्समा राखियो र थिचिएको छ, र पनीरले 80 देखि 100 दिनको लागि सफा गर्छ। पहिलो केही दिनका लागि तिनीहरू बदलिएका छन् र हरियो कोमल नमक संग मर्छन्, त्यसपछि हरेक 3 देखि 4 दिनमा र अन्तमा साप्ताहिक। त्यसपछि पनीर पीन बोर्डहरूमा 5 बर्षको लागि रिहाई गर्नु अघि उमेरको हुन्छ। यो प्रविधी धेरै विशिष्ट छ र पनीर को लागी एक विशिष्ट नमटी तीव्रता को अनुपालन गर्दछ।
निस्सन्देह, पनीर दूधबाट आउछ, र यो पनि महत्त्वपूर्ण छ। Pecorino रोमनोले भेडाको दूधबाट मात्र बनाएको छैन तर भेडाको दूधबाट चराहरू माईकिएको विशिष्ट घाँटीको साथमा चिसो भएको छ जसले आफ्नो दूधको विशेष ज्वरो निर्वाह गर्दछ।
मूल र इतिहास
र यसले हामीलाई फिर्ता ल्याउँछ किन पेकोरोनो रोमोानो टास्कन मार्मामा र सरदेगेना र रोम वरपरमा बनाइएको छ।
यसको स्वाद अत्यन्त विशिष्ट छ र यो दक्षिणी इटालियन व्यंजनहरूमा धेरै महत्त्वपूर्ण संस्था हो। 1 9 70 को अन्तिम दशक र दक्षिण 1 9 00 को दशकमा विदेशमा राम्रो भाग्य खोज्ने दक्षिणलाई छोडेर उनीहरूलाई लगभग सबै पछि छोड्न बाध्य भएन तर उनीहरूको स्वाद छैन।
त्यतिबेला तिनीहरू बसेर तिनीहरूले खाना पकाउन थालिन्, र उनीहरुको भन्दा धेरै चीजहरू पिकेरोनो रोमानानो थियो। यो स्थानीय स्तर (विभिन्न जलवायु र फोराले फरक फरक पनीर को लागी कुनै तरीका थिएन), उत्पादन प्रविधिको पनि होईन पनि), तर लाजियो मा बनाइएको थियो धेरै राम्रो कोलोमला यो पनि उल्लेख गरे, र यसको राखन को कारण मार्चमा गुणहरू लिनियननियरहरूले पेरोरिनको एक औंस आफ्नो पुष्पमा थप्नका लागि औंस जारी गरे - यसैले आप्रवासीहरूले यो आदेश दिए। 1 9 11 सम्म, वार्षिक रूपमा उत्तर अमेरिका मात्र 7,500 टन पठाइएको थियो।
पनीर निर्माताले यो माग लाई Lazio मा भेडाहरू संग यो माग पूरा गर्न सक्दैनन् - सबै पास्ताहरू उचित उचित दूध दिन्छन् - त्यसैले उनीहरूले अन्य चीजहरू खोजे जसरी चियाको लागि खोजी गर्थे, तिनीहरूलाई दक्षिणी टस्कनी र सरदगनामा भेट्टाउँछन्।
आजको संस्कृतिमा पेक्लोनो रोमोानो
हाल, लगभग 20,000 टन पेकोरोनो रोमनो हरेक वर्ष निर्यात गरिन्छ, जसको 9 0% उत्तर अमेरिकामा जान्छ।
पेक्लोनो रोमोानो क्याल्सियमको एक उत्कृष्ट स्रोत हो, र वास्तवमा रोमन गीले नर्सहरू परम्परागत रूपमा पेकेरोनोलाई उनीहरूको दूध बढाउनको लागि दिएका थिए। यो पनि फास्फोरस, पोटेशियम र म्याग्नेशियमको राम्रो स्रोत हो, र प्रोटोनको राम्रो स्रोत - रोमानानोको एक हिस्सा लगभग 25% प्रोटीन हो। यो पनि 31% बोसो छ, र यद्यपि यो महत्वपूर्ण छ, मान्छे मा आहारहरूले प्रायः आफ्नो खाना स्वाद गर्न प्रयोग गर्दछ किनभने थोडा लामो लामो बाटो जान्छ।
Pecorino Romano एक उत्कृष्ट झिंगे पनीर हो, र त्यहाँ मान्छे हो जसले यसलाई पिर्मिगोियानो संग जोड्दछ वा यसलाई Parmigiano लाई मनपर्छ। यो विशेष रूप देखि राम्रो तरिकाले काम गर्दछ ग्रीन्स आधारित पास्ता सस या मसालेदार पास्ता सॉस संग, जस्तै amatriciana या arrabbiata । यो संघटकको रूपमा एकदम राम्रो छ, उदाहरणको लागि मासुबल वा सामानमा , किनकि जब गरम हुन्छ जब यो कडा हुँदैन। याद गर्नुहोस्, यदि तपाइँ यसलाई एक नुस्खामा थप्नुभयो जुन यसको लागि कल नगर्ने, नुस्खामा सिजन समायोजन गर्न, किनभने पेक्कोनो नमक हो।
खरिद र भण्डारण
पेकोरोनो रोमोानोका रूपहरू बैरल-आकारमा छन् र 40 र 9 9 पाउन्ड (18 देखि 40 किलो) सम्मको वजन हुन्छ। रिलीज गर्नुअघि, पनीर एक भेडा भित्र भेडाको टाउकोमा चिन्ह लगाइएको छ र रसिद डटटी अक्षरहरू संग "PECORINO रोमोनो" हिज्जे भएको छ। तिनीहरूको साइजलाई दिइयो, तपाईं एक पुरा पनीर किन्न चाहानुहुन्छ, तर एक पट्टि। यदि तपाईं सक्नुहुन्छ भने, फारमको मध्यबाट एक चयन गर्नुहोस्, जुन तल पाईने छैन। पनीरको शरीर अँध्यारो पुलो पहेंलो ओभरटोनको साथ सेतो हुनु पर्छ, र कन्सोजियोियोले "ग्रेनिटिक पक्ष" को रूपमा वर्णन गर्दछ के साथ तोड्न सक्छ। यो पनि सुत्न हुँदैन।
जब तपाईले यो घर पाउनुभयो भने, तपाईको फ्रिजमा पनीर बक्समा भण्डार गर्नुहोस् , यसलाई प्लास्टिक वा एल्युमीनियम पन्नीमा लिपिँदै सुत्नबाट टाढा राख्नुहोस्।